Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/21814 K.2013/5576

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Aras kargo da çalışan sanığın, müşterilerden bedelini tahsil ettiği faturaları bedeli tahsil edilmemiş gibi bilgisayar sisteminde göstererek kendi uhdesinde tutup güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia olunduğu somut olayda; sanığın 2007 yılının Haziran ayında şirkete ait bilgisayar yazılımları ve donanımlarının değiştiğini, 4 ay kasa işlemi yapamadıklarını, daha sonra da bir gün içinde kasa işlemlerinin onaylandığını savunması, bu hususun şirket çalışanları tarafından düzenlenen 13.11.2007 tarihli tutanak başlıklı belgenin 2.paragrafında da belirtilmesi,

16.087 TL'nin sanığın uhdesinde kaldığının müşteki şirket yetkilileri tarafından sanığın işten ayrılmasından yaklaşık üç ay sonra tespit edilerek şikayette bulunulması karşısında üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunu işlediğine dair savunmasının aksine mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.