Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/22224 K.2013/5592

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, katılan şirkette personel şefi olarak görev yapmakta iken aynı şirketin finans sorumlusundan personele dağıtılmak üzere aldığı 27.000 TL'yi personele dağıtmayarak kullandığı, böylece hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddiasıyla açılan davada; sanığın kendisine teslim edilen paranın bir kısmını personele dağıttığı kalan parayı da odasına koyarak iş yerinden ayrıldığında paranın odasından kaybolduğu şeklindeki savunması karşısında sanığın suça konu parayı kendi yararına kullandığına veya başkası yararına kullandırdığına dair mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.