Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/22304 K.2013/7271

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; katılana ait taşınmazı kiraya veren sanığın teminat olarak 500 Amerikan Doları, 650,00 TL Ekim ayı kira bedeli ile doğalgaz sayacı bağlatacağından bahisle iki ayın kira alacağından mahsuben 150,00 TL almasına rağmen bu paraları mülk sahibine vermeyerek uhdesinde tuttuğu şeklinde gerçekleşen eylemde, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması için sanığın savunması kapsamına göre katılanın eşi ile bir önceki kiracının usulüne uygun olarak duruşmaya davet edilip, tanık sıfatıyla bilgilerine başvurulduktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 60 gün olarak tayin edilmesi;