Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/22335 K.2013/5774

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında “Güveni Kötüye Kullanma” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hükmü temyiz etmeyen sanık ...'a ait kahvehaneyi bir süre işleten katılanın daha sonra bu iş yerinden ayrıldığı, aynı kahvehaneyi sanık ...'in işletmeye başladığı, sanık ...'ın bu çay ocağını katılandan emaneten aldığı, ancak katılanın istemesine rağmen sanıkların bu ocağı iade etmediği iddaisı ile açılan kamu davasında; mahkemece, olayın sanık ile katılan arasında kira sözleşmesine dayanan alacak verecek meselesinden kaynaklanan hukuki ihtilaf olduğu gerekçesi ile beraat kararı vermesine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan, inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, diğer temyiz itirazlarının reddine ancak;

Beraat eden sanık yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,