Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/22489 K.2013/6647

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlere yönelik incelemede,

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanıkların katılanın aracını 6500 liraya alma konusunda anlaştıkları, 500 lira kapora verip ellerinde her birini 1000 TL'ye aldıkları 6 adet bilezikleri olduğunu bunu hemen bozdururlarsa zarar edeceklerini, teminat olarak verip parayı ödediklerinde geri alacaklarını söyleyerek müştekiyi ikna edip aracın teslimini sağladıkları, sonradan bileziklerin düşük ayarda olup toplam 735 TL değerinde olduğunun anlaşıldığından sanıkların eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Her bir sanığın sarfına sebebiyet verdiği yargılama giderinin ayrı ayrı tahsiline karar verilmesi gerekirken kanun metninde yazılı olmamasına rağmen 5271 sayılı CMK'nun 326/2 maddesine aykırı olarak sanıklardan müştereken ve müteselsilen alınmasına karar verilmesi,