Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/22616 K.2013/5957

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın müştekinin evine gelerek kendisini belediyede sosyal yardımlaşmada çalışan memur olarak tanıtıp ihtiyaç sahiplerine para dağıttıklarını, ancak dağıtılan paranın ne şekilde değerlendirildiğini de denetlediklerini söyleyerek müştekiden arttırdığı para olup olmadığını sorduğu, müştekiden yanında bulunan 200.00 TL parasını aldıktan sonra sağlık karnesini de istediği, müştekinin sağlık karnesini getirmek üzere içeriye gittiğinde parayı alarak kaçması şeklindeki eylemin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.