Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/22627 K.2013/5951

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak, hırsızlık suçunun temel şeklidir. Taşınır malın alınmasının suç oluşturabilmesi için, zilyedinin rızasının bulunmaması gerekir. Güveni kötüye kullanma suçunda ise, başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, kendisinin veya başkasının yararına olarak, zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunan veya bu devir olgusunu inkar eden kişi, şikayet üzerine, cezalandırılmaktadır. Zilyetlik rızayla faile devredilmelidir.

Somut olayda; sanığın, müştekiden aldığı telefonu kullandıktan sonra iade etmediği iddia edilen olayda, sanığın aşamalarda "kullanmak için 3-4 günlüğüne geçici bir süre için telefonu aldım"ve müştekinin de kovuşturma sırasında "sanığa kız arkadaşı ile buluşacağını söylemesi üzerine telefonu verdim." şeklindeki beyanlarından suça konu telefonunun zilyetliğinin sanığa devredildiğinin anlaşılması karşısında tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmeyerek; eylemin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu anlaşılmakla;