Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/22635 K.2013/5965

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bedelsiz senedi kullanma suçunun oluşabilmesi için; sanığın elinde borçlusunca bedelinin tamamı ya da bir kısmı ödenmiş bir senedin olması ve bunu kısmen veya tamamen ödenmemiş gibi tahsile sokması veya bir başkasına devretmesi gerekmektedir. Borcun bir bölümü ödenmiş ve geri kalan miktar için elinde tuttuğu senedi, tümü veya kalandan fazla miktarı için kullanan sanığın fiilii de bedelsiz senedi kullanma suçunu oluşturacaktır.

Somut olayda; katılanın sanığın yetkili müdürü olduğu şirketten bir adet robot satın aldığı, daha sonra süresi içerisinde cayma hakkını kullandığı, bu durumu bildirdiği, iadeli taahhütlü mektubun 04/01/2005 tarihinde şirket yetkilisine tebliğ edildiği, ayrıca Tüketici Hakem Heyetine başvurması sonucu Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı'nın 25/07/2005 tarih ve 13/14/8 sayılı kararı ile cayma hakkını kullandığından katılanın malı iade etmesine ve kendisini borç altına sokan senedin iadesine karar verilip, bu kararın 19/08/2005 tarihinde bizzat sanığa tebliğ edilmesine rağmen, senedi icra dairesinde takibe koyduğu şeklindeki eylemin bedelsiz senedi kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak,

Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 gün ve 2007/20-108, 2007/152 sayılı kararın açıkladığı üzere, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, bunun gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin de yasal ve dosya içeriği ile örtüşmesi gerekmektedir.

Hükmolunan hapis cezası alt sınırdan tayin olunmasına rağmen, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK' un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde yer alan "5237 sayılı TCK'nın 156/1, 62,

52/2 maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 5 gün adli para cezası karşılığı aynı yasanın 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL'den olmak üzere 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ifadelerinin yerine "5237 sayılı TCK'nın 156/1 maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 52/2 maddeleri gereğince verilen 4 gün adli para cezası karşılığı günlüğü 20.00 TL'den olmak üzere 80.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle;