Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/23255 K.2013/6579

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ...'ın temyiz talebinin reddi kararına yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilip 23.12.2008 tarihinde tebliğ olunan 01.12.2008 tarihli temyiz talebinin reddine yönelik ek kararı, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 31.12.2008 havale tarihli dilekçesi ile vaki temyiz talebinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanıklar ... ve ... hakkındaki mahkumiyet, sanık ... hakkındaki beraat hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; katılanın ...'de bulunan gayrimenkulünü bir yıllığına ... gazetesi ... temsilciliğine kiraya verdiği, kira sözleşmesinin koşullarının gazetenin Yazı İşleri Müdürü olan sanık ... ile kararlaştırıldığı, kira sözleşmesini ise gazetenin ... temsilcisi olan sanık ...'ın imzaladığı, katılanın kiralanan gayrimenkul ile birlikte burada bulunan

bir adet çekyat, bir adet kitaplık, bir adet raflık ve iki adet elektrik süpürgesini de sanıklara teslim ettiği, taşınmazın kiralanması ve boşaltılması aşamalarında bizzat bulunan sanıklar ... ve ...'ın, gayrimenkul ile birlikte zilyetliği teslim edilen bir adet çekyat, bir adet kitaplık, bir adet raflık ve iki adet elektrik süpürgesini katılana iade etmedikleri, gazete adına imtiyaz sahibi olan sanık ...'ın ise gayrimenkulün kiralanmasına ve eşyaların zilyetliğinin devrine bizzat katılmadığı anlaşıldığından, sanıklar ... ve ... hakkında güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükümleri ile, sanık ... hakkında verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.