KÜNYE
(Kapatılan)15. Ceza Dairesi 2011/23337 E., 2012/30997 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Mart 2012
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- Onama-Bozma
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Katılan vekilinin, Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması yönünde karar verilen sanıklar yönünden herhangi bir temyiz itirazı bulunmadığından tebliğnamedeki bu düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;
1-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında verilen hükmün katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan incelemede;
Sanıklara atılı dolandırıcılık suçunun gerektirdiği cezasının miktar ve nev'i itibariyle tabi olduğu ve sanıkların lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4.maddesine göre hesaplanan beş yıllık dava zamanaşımının, sanıkların sigortalı olarak gösterildikleri ve suç tarihi olarak kabul edilen Ocak 2004 tarihinden iddianame tarihine kadar dolması nedeniyle; 5271 sayılı CMK.nun 223/8.maddeleri gereğince kamu davasının düşmesine karar verilmesi yerine, 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddeleri gereğince kamu davasının ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu aykırılıklar aynı Kanun'un 322.maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; aynı Yasanın 322. maddesine göre hüküm fıkrasından "kamu davasının TCK'nun 102/4 maddesi uyarınca ortadan kaldırılmasına" tabirlerinin çıkartılarak yerine "kamu davasının 5271 sayılı CMK.nun 223/8.maddeleri gereğince zamanaşımı nedeniyle düşmesine" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2-Sanıklar ..., ..., ... hakkında verilen beraat hükmünün katılan vekili; sanıklar ..., ..., ... ..., ... hakkında verilen mahkumiyet hükmünün sanıklar tarafından temyizi üzerine yapılan incelemede;
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2011/23337, K. 2012/30997, 7 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama