Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/23494 K.2013/6934

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Dosya arasında bulunan apartman karar defterine göre apartman yöneticisi olan sanığın, binanın ruhsatsız inşa edilmesi nedeniyle Karşıyaka Belediyesince tahakkuk ettirilen idari para cezasının ödenmesi için 15/12/2005 tarihli apartman toplantısında daire başına 2.000,00 TL ödenmek üzere karar alınması sonrası, yurt dışında ikamet eden ve binada dört daireye sahip olan katılandan 8.000,00 TL parayı belediyeye ödenmek üzere makbuz mukabilinde teslim aldığı,

katılanın bilahare yaptığı araştırmada sanığa verdiği paranın belediyeye tam olarak ödenmediğini anlayarak suç ihbarında bulunduğu olayda, öncelikle sanığın apartman yöneticisi olup olmadığı kesin olarak belirlenip, sanığın apartman yöneticisi olarak teslim aldığı parayı uhdesinde tuttuğunun belirlenmesi halinde eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 155/2 maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu teşkil edeceği gözetilmeden, yazılı şekilde basit güveni kötüye kullanma suçundan sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi,Bozmayı gerektirmiş,