Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/23679 K.2013/6929

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkâr etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın, müştekiden bir günlüğüne kullanıp iade edilmek koşuluyla aldığı cep telefonunu geri vermeyerek onun rızası olmadığı halde başkasına satması şeklinde gerçekleşen olayda, güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa yüklenen suçu nedeniyle, hükümden önce 19.12.2006 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasa’nın 24.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254.madde fıkralarında öngörülen yöntemin izlenmesi suretiyle yerine getirilmesinin zorunluluğu karşısında anılan yasa maddelerine uygun biçimde uzlaştırma işlemlerine girişilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,