Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/24357 K.2012/30802

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK'un 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre,temyizi mümkün olmadığından sanığın bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2-Dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın bankanın maddi varlığı olan kredi kartını kullanarak dolandırıcılık suçunu işlediğinin oluşa uygun olarak kabul edilmesi karşısında,eylemin 01/06/2005 tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun 158/1-f maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve lehe yasayı belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekmekte ise de;

Sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunun gerektirdiği cezasının miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK’un 102/4. ve 104/2. maddelerine göre hesaplanan 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının suç tarihi olan 08/05/2004 tarihinden temyiz inceleme gününe kadar dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince