Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/24477 K.2013/8477

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bedelsiz senedi kullanma suçunun oluşabilmesi için; sanığın elinde borçlusunca bedelinin tamamı yada kısmen ödenmiş bir senet olmalı ve bunu kısmen veya tamamen ödenmemiş gibi tahsile sokması veya bir başkasına devretmesi gerekmektedir. Borcun bir bölümü ödenmiş ve geri kalan miktar için elinde tuttuğu senedi, tümü veya kalandan fazla miktarı için kullanan sanığın fiili de bedelsiz senedi kullanma suçunu oluşturacaktır.

Somut olayda; katılanın kefalet nedeniyle düzenlediği 1.200 TL lik bonodan dolayı sanığa borçlu olduğu, sanığın alınan beyanında elden 300 TL para aldığını kabul ettiği, sonradan beyanın değiştirirek bu alınan kısmın bono düzenlenmeyen kısım nedeniyle aldığını savunduğu, ancak düzenlenen bono haricinde başka bir borcun bulunmadığı, sanığın tevil yollu ikrarı ile bu bononun 300 TL lik kısmının alınmasına rağmen bononun tamamı üzerinden takip yapıldığı, senedin kısmen bedelsiz kalmasına rağmen tamamının takibe konulması şeklindeki eyleminin bedelsiz senedi kullanma suçunu oluşturduğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, bunun gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin de yasal olması ve dosya içeriğiyle örtüşmesi gerektiği halde mahkemece adli para cezasının gerekçe gösterilmeksizin alt sınırın üzerinde 180 gün olarak tayin edilmesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nun 61.maddesine aykırı davranılması,