Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/24941 K.2013/8663

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli kararın sanığın bilinen son adresi olan ve yakalanması nedeni ile ... 8.Asliye Ceza Mahkemesi'nde alınan sorgusunda belirttiği ...” adresine tebliği yerine bir başka adrese Tebligat Kanunu’nun 35.maddesi uyarınca edilmiş olması nedeniyle, sanığa yapılan tebligatın geçersiz sayılarak temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, iş bulmak için bazı otellere başvurarak form dolduran müştekinin kullandığı cep telefonuna başvurusunun olumlu sonuçlandığına dair mesaj gönderdiği, müşteki kendisini araması üzerine ondan bir kısım evrak ile verdiği hesap numarasına para göndermesini istediği, müştekinin bu hesap numarasına 210 TL para gönderdiği, sanığın bu parayı hesaptan çekerek ortadan kaybolduğu olayda dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.