KÜNYE
(Kapatılan)15. Ceza Dairesi 2011/24950 E., 2013/8654 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Mayıs 2013
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Bedelsiz Senedi Kullanma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık hakkında “bedelsiz senedi kullanma” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;
Gerekçeli karar başlığına sıfatı sehven "Müşteki" olarak yazılan ...'ın bu sıfatının "Katılan" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
Bedelsiz senedi kullanma suçunun oluşabilmesi için; sanığın elinde borçlusunca bedelinin tamamı yada kısmen ödenmiş bir senet olmalı ve bunu kısmen veya tamamen ödenmemiş gibi tahsile sokması veya bir başkasına devretmesi gerekmektedir. Borcun bir bölümü ödenmiş ve geri kalan miktar için elinde tuttuğu senedi, tümü veya kalandan fazla miktarı için kullanan sanığın fiili de bedelsiz senedi kullanma suçunu oluşturacaktır.
Sanığın, katılandan aldığı 30.11.2005 tarih ve 450 TL bedelli senedi, katılandan aldığı motosiklet nedeni ile bu senet ödendiği halde icra takibine koyduğu iddia olunan olayda; katılanın trafikte kendisi adına kayıtlı olmayan ancak haricen satın almış olduğu motosikleti 1.250 TL değer belirleyerek sanığa haricen sattığı, katılan ile sanık arasındaki sözlü anlaşmaya göre; sanığın katılandan olan 450 TL alacağının bu miktardan düşülerek bakiye 800 TL'lik miktar için sanığın katılana 800 TL bedelli bono verdiği,
ancak katılan ile sanık arasında motosikletin sanığa resmi satış ve tescil masraflarını hangisinin karşılaması gerektiği konusunda anlaşmazlık çıkması üzerine katılanın 800 TL bedelli bonoyu sanık aleyhine icra takibine koyduğu, ardından sanığın da şikayete konu olan 450 TL bedelli bonoyu katılan aleyhine icra takibine koyduğu, bu haliyle katılan ile sanık arasındaki anlaşmazlığın hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu, suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2011/24950, K. 2013/8654, 9 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama