Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/25301 K.2013/9048

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanıkların yokluğunda verilen hükmün, mahkemece sorgularında bildirdikleri adrese tebligat yapılarak kesinleştirildiği anlaşılmış ise de; gerekçeli kararın sanıklara tebliğ edildiği akabinde temyiz edilmeden kesinleştirildiği tarihlerde, sanıkların başka suçtan cezaevinde hükümlü oldukları ve usulüne uygun olarak gerekçeli kararın sanıklara tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında, sanıkların temyiz istemlerinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık ...'un cadde üzerinde yürümekte olan müştekinin yanına gelerek “amca ben sana 1000 TL versem mahallede bulunan fakirlere verirmisin?“ dediği, müştekinin kabul etmesi üzerine katlanmış halde iki adet kağıt parayı müştekiye verdiği, daha sonra bu parayı alarak o sırada işhanından çıkan ve babası olan diğer sanık ...'u gösterip “bu şahıs benim amcam olur kendisi şu anda yukarıda ... okutmakta sende para varsa parayı ver de hayır için okunsun amcam okuyacak“ dediği, müştekininde bu duruma inanıp 675 TL parayı sanığa verdiği, daha sonra sanığın müştekiye “amca sen de yukarı çık ... dinle“ dediği,

müştekinin yukarı çıktığında ... okunmadığını ve işhanında bulunan tüm yerlerin kapalı olduğunu görüp aşağıya inmesi üzerine sanıkların gittiklerini farkettiğinin iddia ve kabul olunması karşısında, eylemin temas ettiği, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-a maddesinde düzenlenen “Dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle” nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde, hüküm kurulması,