Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/25363 K.2013/8799

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkâr etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak, hırsızlık suçunun temel şeklidir. Taşınır malın alınmasının suç oluşturabilmesi için, zilyedinin rızasının bulunmaması gerekir.

Sanığın, tanık ...’na ait işyerini bir yıllığına kiralamak hususunda anlaştıkları, kira sözleşmesi yapılmadan önce iş yerinin anahtarını isteyip elektrik tesisatını yaptıracağını söyleyerek tanık ...’den anahtarı aldığı, daha sonra elektrik tesisatını yaptırmak için katılanları çağırdığı,

katılanların işyerine gelerek tesisat arızasını giderdikleri sırada acil bir arama yapacağını söyleyip katılan ...’dan telefonu aldığı ve görüşme yaptığı, telefonu iade etmeden diğer katılan ...’e arabadaki bilgisayarları getirelim diyerek birlikte dışarı çıktıkları, bu kez telefonun şarjının bittiğini bir yeri araması gerektiğini söyleyip katılan ...’ten cep telefonunu aldığı, otoparktan arabayı getireceğini işyerinde beklemesini söyleyerek katılan ...’i dükkana gönderip olay yerinden kaçtığı olayda, eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.