Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/25441 K.2013/8975

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın mit elamanı ve bazı devlet kurumlarında itibarı olduğu izlenimi uyandırıp müştekileri ve yakınlarını devlet dairelerinde işe sokacağı vaadi ile müştekilerden para alması şeklindeki eyleminde kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanıldığından bahsedilemeyeceği cihetle, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 157/1 maddesi kapsamında bulunduğu gözetilmeksizin, 5237 sayılı TCK.nun 158/1-d maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Kabule göre;

Sanık hakkında temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı cezaların alt sınırdan belirlendiği halde adli para cezalarının alt sınırdan uzaklaşılarak tespit edilmesi,