Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/25533 K.2013/8993

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; katılanın şirketinde genel koordinatör olarak çalışan sanığın, iş ilişkisi nedeni ile kendisine teslim edilen iki adet dizüstü bilgisayarı işten ayrılırken ücretine karşılık alıp götürdüğü iddiasıyla yapılan yargılama sonucunda; sanığın savunmalarında, katılanın maaş alacaklarını ödeyinceye kadar söz konusu bilgisayarların kendisinde kalmasını söylediğini, hatta bilgisayarlar bozuk olduğu için iade etmek istediğinde katılanın teslim almadığını beyan ettiği, tanık anlatımlarının da bu beyanları doğruladığı anlaşıldığından, sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli delil ve kanaat elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.