Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/25677 K.2013/9170

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin temyiz talebinin sanık ...'e yönelik olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanık hakkında mühürde sahtecilik suçundan kamu davası açılmasına rağmen bu suçla ilgili bir karar verilmemiş ise de zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın, temyiz dışı sanık ...'e ait aracın ruhsat belgesinin fenni muayene kısmını doldurup sahte mühür bastığının iddia edildiği olayda sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilmediği gerekçesi ile verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.