Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/25719 K.2013/8851

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa, 13/01/2009 tarihinde istinabe yoluyla alınan savunmasında iddianamenin okunması karşısında tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; müştekinin ailesine ait konuta misafir gelen sanığın müştekiye ait cep telefonunu kullanmak için aldığı ancak iade etmediği şeklindeki eyleminin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak,

Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,