Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/25943 K.2013/9399

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın katılandan alacağını istemesi üzerine, katılanın borcuna karşılık kredi kartlarını verdiği, sanığın kredi kartları ile işlem yapamaması üzerine katılanın bu sefer borcuna karşılık olarak arabasının anahtarlarını verdiği, katılanın arabasını sanığa satmak istediği, sanık ile katılanın arabanın fiyatı hususunda konuştukları fakat anlaşamadıkları, katılanın sanığın ... yerinden ayrılırken kredi kartlarını ve arabasının anahtarını istediği, sanığın da borcunu ödediğinde arabanın anahtarı ve kredi kartlarını vereceğini söylediği olayda, güveni kötüye kullanma suçunun unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.