Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/26043 K.2013/11536

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... hakkındaki hüküm temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmakla, sanık ...'nin temyiz istemi ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanık ...'nin, hükmü temyiz etmeyen diğer sanık ... ile eylem ve işbirliği içerisinde hareket ederek işe yerleştirmeye ikna ettikleri müştekiden muhtelif tarihlerde haksız menfaat temin ettiği olayda, atılı suçun sübut bulduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık tarafından, 5237 sayılı TCK'nın 43/1.maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla kanunun aynı hükmünün birden fazla ihlal edilmesi suretiyle, müştekiden muhtelif tarihlerde birdan fazla kez menfaat temin edilmesi karşısında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.