Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/26052 K.2013/9391

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'da dolandırıcılığın nitelikli hali olarak düzenlenmemiş olması karşısında; hükümlünün ...Derneği'ne yönelik dolandırıcılık suçuyla ilgili olarak 5252 sayılı kanunun 9/3 maddesi uyarınca eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 504/7 ve 522 maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın 157. maddesi yerine anılan yasanın 158/1.e maddesi ile karşılaştırılarak lehe yasanın tespiti sırasında hatalı uygulama yapılmış ise de; 765 sayılı TCK'nın 504/7 ve 522. maddeleri ile verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 157. maddesi ile yapılacak uygulamadan sonucu itibariyle daha lehe olduğu anlaşıldığından, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan uyarlama yargılamasına, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, hükümlü müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2006/10-11 esas, 2006/12 karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere: esasen sadece hükmün kesinleşmesinden önceki yargılama giderlerinden sorumlu bulunan ve CMK'nun 325/3 maddesinde öngörülen “hakkaniyet” ölçütünün bir gereği olarak, sınırlı ve zorunlu bir yargılama faaliyeti olan mahkumiyet hükmünde değişiklik yargılaması sırasında yapılan yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacakları gözetilmeden, uyarlama yargılaması giderlerinin hükümlüye yüklenmesi, bunun yanında ilk hüküm ortadan kalkmakla kesinleşme öncesi yargılama giderlerinin yeni hükümde aynen gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,