KÜNYE
(Kapatılan)15. Ceza Dairesi 2011/26128 E., 2013/9567 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Mayıs 2013
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Banka veya Kredi Kurumlarının Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık, Resmi Belgede Sahtecilik
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.
Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Katılana ait işyerinin karşısında bulunan eczanede çalışan sanığın, katılandan borç olarak 60 - 70 TL civarında mazot parası aldığı, bir süre sonra Yapı Kredi Bankası ...
Şubesine ait 500 TL bedelli ve 20.1.2007 keşide tarihli olan sahte olarak tanzim ettiği suça konu çeki getirip katılana vererek, borcunu ödemek istediğini, geriye kalan kısmınıda nakit olarak almak istediğini söylediği, katılanında çeki kabul edip alacağını mahsup ettikten sonra kalan bakiyeyi sanığa nakit olarak ödediği, akabinde sanıktan aldığı çeki akrabaları vasıtasıyla muhatap bankaya sordurttuğunda sahte olduğunu öğrendiği olayda, mahkemenin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarının oluştuğuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2011/26128, K. 2013/9567, 23 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama