Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/26339 K.2012/31499

Karşılıksız çek keşide etmek suçundan sanık ...'nın, 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52.maddesi gereğince 6.680,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında aynı Kanun'un 5/4.maddesi gereğince 1 yıl süreyle çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı uygulanmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 07.12.2010 tarihli ve 2009/1011 esas, 2010/677 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 17.04.2011 gün ve 2010/4386/19904 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.05.2011 gün ve 2011/175509 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre;

1-3167 sayılı Kanun'da tedbir olarak sadece "çek hesabı açtırma yasağı", 5941 sayılı Kanun'da ise "çek düzenleme ve çek hesabı açtırma yasağı" öngörüldüğü cihetle, 3167 sayılı Kanun'da düzenlenen tedbirin 5941 sayılı Kanun'da düzenlenen tedbirden daha lehe olduğunun gözetilmemesinde;

2-Suça konu çek bedelinin 7.100,00 Türk lirası olduğu ve 31.12.2008 tarihinde bankaya ibrazında karşılınının bulunmadığının çekin arka yüzüne şerh düşüldüğünün anlaşılması karşısında, 5941 sayılı Kanun'un 3/3-a-1.maddesi uyarınca bankanın sorumlu olduğu 600,00 Türk lirasının çek bedelinden mahsup edilerek sanığın karşılıksız kalan miktar olan 6.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılması yerine yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Suç tarihinde yürürlükte olan 3167 sayılı Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun ile 20.12.2009 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı Çek Kanunu hükümlerinin ayrı ayrı olaya uygulanarak sonuç cezaların ve diğer yaptırımların belirlenmesi, öncelikle asıl cezalar karşılaştırılarak daha az cezayı gerektiren kanunun lehe olduğunun kabul edilmesi, asıl cezalar eşit ise diğer yaptırımlar karşılaştırılarak lehe kanunun saptanıp, sanığın lehine sonuç doğuran kanunun bir bütün halinde uygulanması gerekmektedir.