Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/46353 K.2012/6152

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Her ne kadar tebliğnamede hüküm fıkrasında yasa yoluna başvuru şeklinin süresinin tefhimden mi yoksa tebliğden mi itibaren başlayacağının açıkça gösterilmediği iddiası ile temyiz süresinin öğrenme tarihinden başlayacağı iddia edilmişse de YCGK'nun 04.11.2011 gün ve 2011/8-164 E 2011/203 K sayılı ilamında belirtildiği üzere ilk derece mahkemesi tarafından verilen kararda sürelerin başlangıcının sanıklar bakımından nasıl başlayacağının açıkça gösterilmemesinde yasaya ve usule aykırılık görülmemekle birlikte;

YCGK'nun 07.12.2010 gün ve 2010/4-199 E, 2010/48 K sayılı ilamında açıkça vurgulandığı üzere sanığın daha önce tebligat yapılmayan adresine gerekçeli kararın doğrudan Tebligat Kanunu 35.maddeye göre yapılması usulsüz olup temyizin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

A-Sanık ... Emis Elek. Mak. Inş. San. Imlt. Gıda Tic. Ltd. Şti hakkındaki hükmün incelenmesinde;

20.12.2009 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı “Çek Kanunu” ile 3167 sayılı “Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun" yürürlükten kaldırılmış ve adına karşılıksız çek düzenlenen tüzel kişiler hakkında sadece güvenlik tedbiri olarak “çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı” öngörülmüş ise de; 20.12.2009 tarihinden önce işlenen karşılıksız çek keşide etme fiilinden dolayı TCK’nın 5 ve 20/2. maddeleri ile 5560 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi uyarınca tüzel kişiler hakkında yaptırım uygulanmasına olanak kalmaması nedeniyle, sanık şirketin beraatine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

B-Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde;

20.12.2009 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı “Çek Kanunu” ile 3167 sayılı “Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun” yürürlükten kaldırılmış, dava konusu suçun unsurları ve yaptırımları farklı biçimde yeniden düzenlenmiş olduğundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanığın hukuksal durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,