Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/63723 K.2011/9113

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, sanığa tebliği sırasında adreste bulunmama nedeninin tebliğ tutanağına yazılmamış olması sebebiyle Tebligat Kanunu’nun 21. maddesi ile anılan maddenin uygulanmasına yönelik Tebligat Tüzüğünün 28.maddesine göre tebliğ işleminin geçersiz olduğu, zira Tebligat Kanunu hükümlerine göre kapıya yapıştırma tarihinin tebliğ tarihi olarak kabul edilmesi için muhatabın tebliğin yapılacağı sırada adreste bulunmayıp dağıtım saatlerinden sonra adrese geleceğinin belirli olması gerektiği, oysa ki bu hususun 22.07.2008 tarihinde imza altına alınan tebligat parçasından anlaşılmadığı,

böylelikle sanık müdafiince yapılan 17.11.2007 tarihli temyiz talebinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu, ayrıca temyizle ilgili eski hale getirme isteklerine ilişkin karar verme görevinin Yargıtay’a ait olması karşısında mahkemenin hukuki değerden yoksun olan eski hale iade ile temyiz isteminin reddine dair 25.11.2008 tarih ve 2008/221-354 E-K sayılı ek kararının kaldırılarak, 19.06.2008 tarihli asıl kararının yapılan temyiz incelenmesi sonucunda;

Hükmün süresi içerisinde temyiz edilmesinden sonra dosyadan el çekmiş mahkemenin sanık tarafından sunulan ödeme taahhüdü nedeniyle vermiş olduğu 19.04.2010 ve 27.06.2011 tarihli ek kararlarının hukuken yok hükmünde olduğu anlaşılmakla; sanığın, hâkim tarafından havale edilen 31.03.2010 tarihli dilekçesinde, suça konu çekten dolayı ödenmesi gereken miktarı belirli vadelerde şikâyetçiye ödeyeceğini belirtmesi nedeniyle; 20.12.2009 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı

“Çek Kanunu”nun geçici 2. maddesinin uygulanmasının gerekip gerekmediğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,