Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/65504 K.2013/9294

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanık ...’in, olay tarihinde şikayetçinin ...’da işlettiği akaryakıt istasyonunda kredi kartları ödemeleri, veresiye işlemleri ve emanet para işlerine baktığı, bu nedenle her zaman kendisinde şikayetçinin şirketine ait bir miktar paranın bulunduğu, 11.09.2008 tarihinde kendisinde bulunan 1.674,00 TL parayı ve anahtarları yanında götürerek işten ayrıldığı ve geri dönmediğinin iddia edildiği olayda;

TCK’nın 50, 51 ve 62. maddeleri karar yerinde tartışılmamış ise de, sanığın lehe hükümlerin uygulanması yönünde herhangi bir talebinin olmaması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezasının belirlenmesi sırasında, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeye dayanarak tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,