Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/65533 K.2013/9622

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, mobilya üretimi ile uğraşan katılanın işyerinde pazarlama elemanı olarak çalıştığı, mal satma ve para tahsil etme yetkisinin bulunduğu, müşterilerden firma adına tahsil ettiği paraları şirket hesabına intikal ettirmeyerek mal edinmek suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, söz konusu işyerinde kar ortağı olarak çalışıp maaş almadığı,

ayrılırken karşılıklı olarak hesap yapmaları neticesinde yaklaşık 30.000 TL borcu çıkması nedeniyle aynı miktarda senet düzenleyip katılana verdiğine dair sanık savunması karşısında taraflar arasındaki uyuşmazlık hukuki mahiyette olup suçun unsurları itibariyle oluşmadığından bahisle beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkumiyete yeter nitelikte delil bulunmadığından bahisle sanık hakkında beraat kararı verilmesi sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.