Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/65561 K.2013/9618

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi,kullanılan hilenin şekli,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Olay tarihinde 85 yaşında olan katılanın cami yanında yürüdüğü sırada yanına gelen sanığın, yabancı bir para göstererek "Fransadan oğlum gönderdi, çok para ediyor, sana yardım edeceğim, 500'ünü sana vereyim, senin üzerinde paran var mı?" diye sorması üzerine katılanın üzerinde bulunan 490 TL'yi sanığa verdiği, elindeki 1.000 peru parası ile 40 TL'yi katılana veren sanığın ortadan kaybolduğu,

bu şekilde gerçekleşen eyleminin kişinin algılama yeteneğinin zayıflığından yararlanmak suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturduğunun iddia edildiği olayda, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine ilişkin savunmasının aksine hafif demans başlangıcı bulunan katılan beyanı dışında müsnet suçtan mahkumiyetine yeter nitelikte , her türlü şüpheden uzak , kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından bahisle beraatine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.