Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/65829 K.2013/9313

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurun sanık ile 2005 yılı mayıs ayında tanışması ve mağdurun eşi olan tanık ...'in mahkemede alınan beyanında "üç aylık bir süre içinde peyder pey toplam 6.000 TL eşim sanığa vermiş" şeklindeki beyanı karşısında suç tarihinin 2005 yılı Temmuz ayı olarak kabulü ile yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda,...Belediyesinde memur olarak çalışan ancak tapu alma veya tapu almak için ön işlemleri yapma görevi olmayan sanığın vergi borcu yatırmak için belediyeye gelen mağdura arsasının tapusunu alabileceğini söyleyip tapu ile ilgili olmayan bir takım evraklardan oluşturduğu dosyayı zaman zaman mağdura göstererek masraf adı altında peyder pey 6.000 TL para aldığı şeklindeki eylemin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda mağdura karşı aynı suçu birden fazla kez işlemesi nedeniyle eylemin zincirleme şekilde gerçekleştirdiğinden tayin olunan cezanın TCK.nın 43/1 maddesi uyarınca arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.