Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/66049 K.2013/9712

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunda, başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, kendisinin veya başkasının yararına olarak, zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunan veya bu devir olgusunu inkar eden kişi, şikayet üzerine, cezalandırılmaktadır. Zilyetlik rızayla faile devredilmelidir.

Somut olayda; sanığın 2007 yılı içerisinde katılanın müdürü olduğu ...Gıda Ltd Şti adlı şirkette işçi olarak çalıştığı ve Şirkete ait tavuk ürünlerini ... yerlerine satmak ve paralarını tahsille görevli olduğu, piyasada çeşitli ... yerlerine herhangi bir fatura düzenlemeden açıktan tavuk ürünleri sattığı ve buna karşılık daha önce tavuk ürünleri satılan şirketin bağlantılı olduğu ... yerlerine ilişkin gerçeği yansıtmayan faturalar düzenlediği ve ayrıca sattığı bir kısım ürünlerin karşılığında da cep telefonu alarak kendisinin kullandığı ve hizmet sebebiyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği anlaşılmakla, mahkumiyetine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda atılı suçu işlemesi nedeniyle, hakkında verilen cezadan TCK 43/1.maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle, asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,