Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/66075 K.2013/9727

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; katılanın 2001-2007 yıllarında İngiltere'de çalıştığı ve sanık ile de burada tanıştığı, 2007 yılı içinde İngiltere'den sınır dışı edildiği, Türkiye'ye döndükten sonra sanığın kendisini tekrar yurt dışına gönderebileceğini ancak bunun için bir miktar para vermesi gerektiğini bildirmesi üzerine katılanın, sanık tarafından bildirilen hesaplara farklı tarihlerde toplam 5500 Sterlin para gönderdikten sonra sanığın ortadan kaybolduğu ve bu şekilde hileli davranışlarla haksız menfaat temin ettiği anlaşılmakla, dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılandan haksız menfaat temin etmesi nedeniyle, hakkında verilen cezadan TCK 43/1.maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.