Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/66193 K.2013/10055

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş bulunan yakınanın, 5271 sayılı CMK'nın 260.maddesinin 1.fıkrası uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek aynı yasanın 237.maddesi uyarınca katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Müştekinin, Selçuk Üniversitesi Tıp Fakültesinde öğretim üyesi olarak görev yaptığı, adı geçen üniversite dekanlığı tarafından kendisine kullanması için dizüstü bilgisayar verildiği, bir süre sonra bilgisayarın arızalanması üzerine dekanlığın yönlendirmesi sonucu suça konu bilgisayarı arızasının giderilmesi amacıyla bilgisayarları temin ve teslim eden sanığın müdürlüğünü yaptığı TNC Tekstil Turizm İnşaat Bilgisayar ve Ofis Sistemleri Ticaret Limited Şirketine teslim ettiği, ancak geçen süre içinde gönderilen bilgisayarın müştekiye iade edilmediği olayda.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 19.11.2002 gün ve 272-402 sayılı kararı ile uyum gösteren diğer Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere, Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 1412 sayılı CMUK'un 223/son maddesi ile buna paralel hüküm içeren ve 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 Sayılı CMK.nun 193/2.maddesinin beraat kararı yönünden dosya kapsamına göre ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağının anlaşılması hali ile sınırlı olarak uygulama yerinin mevcut olduğu,

sorgu yapılmadan mevcut kanıtlar tartışılarak delil takdiri suretiyle beraat kararı verilmesinin mümkün bulunmadığı gözetilmeden, sorgusu yapılmayan sanık hakkında delil takdirine girilmek suretiyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,