KÜNYE
(Kapatılan)15. Ceza Dairesi 2011/66652 E., 2013/9874 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Mayıs 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.
Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Somut olayda; sanık ...’in, mağdur ... ...n işletmekte olduğu ...
Gıda adlı işyerine gelerek kendisini Hakim olarak tanıtıp tayinen geldiğini söylediği,... mağazasından alış veriş yaptığını ancak 60 TL borcu kaldığını bu nedenle onu ödemek için 60 TL'ye ihtiyacı olduğunu söylediği, konuşmalar esnasında sanığın aynı zamanda mağdur ... ile aynı memleketli olduğu yönünde beyanlarda bulunduğu, sanık...ın hemşehrisi de olduğuna inanan mağdur ...’nın, sanığın hakim olduğuna inanmasının kendinde yarattığı güvene dayanarak sanık...ın istediği 60 TL borç parayı kendisine verdiği, daha sonra birlikte...
Mağazasına gittikleri, burada sanık...ın eşinin bankamatikten parayı getirip 10-15 dakika sonra vereceğini söyleyerek mağazadan ayrılıp gittiği, müşteki ...’a parasının iade edilmediği, bu suretle sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2011/66652, K. 2013/9874, 28 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama