Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/66734 K.2013/11004

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

19.02.2009 tarihli celsede ifadesi alınan müştekiye, CMK'nın 234. maddesi uyarınca haklarının hatırlatıldığı ve aynı celsede verilen hükmün, müştekinin yüzüne karşı tefhim olduğunun anlaşılması karşısında, bu hususta bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; araç muayene takip işleri ile uğraşan sanığın, müştekiden, aracının muayene işlemlerini yapmak üzere ruhsatını ve 200 TL parasını aldığı, aracın muayenesine ilişkin işlemleri yapmadığı gibi aracın ruhsatını ve parayı geri iade etmediği, müştekinin şikayeti üzerine aracın ruhsatını karakola teslim ettiği ancak aldığı parayı ödemediği anlaşıldığından, eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.