KÜNYE
(Kapatılan)15. Ceza Dairesi 2011/66780 E., 2013/10135 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Mayıs 2013
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli Dolandırıcılık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
310 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.
Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Somut olayda; katılanın aracının camına satılık ilanı yapıştırdığı, sanığın kendisini telefon ile arayarak aracı satın almak istediğini söyleyerek adresini verdiği, katılan sanık ile buluştuğunda, sanığın yanında bulunan ve açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen ... ...isimli bayanın aracı satın almak istediğini söylemesi üzerine pazarlık yaparak 5800,00 TL'ye anlaştıkları, ...'ın aracı tamirciye göstermek için ayrılmasına rağmen geri dönmemesi üzerine sanığın çek ile aracın bedeli ödeyebileceğini söylediği, suça konu 4.900.
TL bedelli çeki verdiği, katılan ile banka şubesine gidip dışarıda beklediği, katılanın çekin tedavülden kalktığını öğrenmesi üzerine dışarı çıktığında, sanığın ortadan kaybolduğunu gördüğü, aracın yaklaşık üç ay sonra sanıktan ele geçirildiği şeklinde gerçekleşen eylemde banka aracı kılınmak suretiyle dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2011/66780, K. 2013/10135, 30 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama