Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/66962 K.2013/10246

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanık ...’nin kredi talebiyle katılan bankaya başvurduğu, diğer sanık ...’nin kefil olduğu, sanık ...’un katılan ...’ı keşideci göstererek sahte senet tanzim ettiği ve bu senedin başvuru sırasında sanık ... tarafından bankaya teminat olarak verildiği, borcun ödenmemesi nedeniyle bankaca yapılan ihtar sonucu durumu anlaşıldığı olayda, nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarının oluştuğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanıkların elde ettikleri haksız menfaat miktarı belli olduğundan, 5237 Sayılı TCK'nın 158/1 j maddesi uyarınca adli

para cezası tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde, asgari bu miktara yükseltilerek belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin sanıklara eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.