Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/67172 K.2013/10273

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın, oto kiralama işi yapan müştekiden ... plakalı aracı 2 günlüğüne kira sözleşmesi ile teslim aldığı ve peşin ödeme yaparak 100 TL ödediği, aracın teslim alınmasından sonra müştekiye telefon açarak kira sözleşmesini uzattığını bildirdiği fakat bir daha da müştekiyi arayıp sormadığı ve aracın Banaz ilçesinde bulunarak müştekiye teslim edildiği şeklinde gerçekleşen eyleminin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş sanığın soruşturma sırasında düzenlenen tutanaklardaki imzası ile temyiz dilekçesindeki imzasının aynı olması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,