Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/67337 K.2013/2065

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan vekilinin yokluğunda verilen kararın 28.01.2009 tarihinde tebliğ edilmesi ve hakim havaleli 03.02.2009 tarihli dilekçe ile kararın temyiz edildiği ve temyizin süresinde olduğu anlaşılmakla, usul ve yasaya aykırı bulunan 27.03.2009 tarih ve 2007/163 esas 2009/4 sayılı temyizin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan temyiz incelemesinde;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; oto kiralama iş yerinden katılana ait araçların sanığa kiraladığı, kiralanan araçların kira bedelini ödenmediği ve araçlarında iade etmediği böylece atılı suçu işediği iddiasıyla açılan kamu davasında; araçların bir yıllığına kiralanmış olması,sanığın araçların kira bedellerini ödediğini, katılanın da sözleşme süresi bitmeden araçların da daha sonra teslim edildiğini belirtmeleri karşısında taraflar arasındaki anlaşmazlığın hukuki uyuşmazlık niteliğinde olduğu ve atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair yeterli kanıt bulunmadığı gerekçeleriyle mahkemece beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.