Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/67528 K.2012/32513

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tayin olunan cezanın miktarı ve nevi itibariyle şartları oluşmadığından sanık müdafiinin duruşma isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318.maddesi gereğince REDDİNE,

1-Özel Belgede Sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

09.09.2003 olan suç tarihinden temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK’un 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’ un 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2-Güveni kötüye kullanmak suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a-Sanık müdafiinin esas numarasını bildirmek ve duruşma tutanağını da eklemek suretiyle ... Aile Mahkemesinin 2008/234 Esas sayılı dosyasında duruşmasının bulunduğuna ilişkin mesleki mazeretinin kabulü gerektiği gözetilmeden mazeret dilekçesinin belgelendirilmemiş olduğundan bahisle reddine karar verilerek hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

b-Sanık hakkında gün olarak belirlenen adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulanan yasa maddesinin gösterilmeyerek, 5271 sayılı CMK.nun 232/6.maddesine muhalefet edilmesi,

c-Kararın gerekçe bölümünde, 5252 sayılı Türk Ceza Kanunun yürürlük ve uygulama şekli hakkında kanunun 9/3.maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı yasa ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı yasanın ilgili bütün hükümleri somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan yasanın tespiti gerekliliği yerine getirilmeden, suça konu değerin 765 sayılı TCK.nun 522.maddesine göre pek fahiş olduğu kabul edilmesine göre anılan maddeye paralel olarak 5237 sayılı TCK.nunda yer alan 61/1-e maddesi ile cezanın alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği hususu da dikkate alınmaksızın yazılı şekilde 5237 sayılı TCK. ile hüküm kurulması,