Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/67872 K.2013/11513

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, katılana ait alçı dekorasyon üzerine faaliyet gösteren işyerinde pazarlama görevlisi olarak çalıştığı, bu çerçevede kendisine teslim edilen malları satıp tahsil ettiği paraları katılana vermeyerek mal edindiğinin iddia edildiği olayda, sanık ile katılan arasındaki iş ilişkinin işçi işveren veya ortaklık düzeyinde olup olmadığının saptanamadığı ve eylemin sabit olup olmadığının tespiti için yapılacak bilirkişi incelemesine esas teşkil edecek katılana ait ticari defter ve faturaların kaybolduğunun belirtilmesi nedeniyle yeterli incelemenin yapılamadığı, belirtilen deliller kapsamında sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçelerine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.