Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/67920 K.2013/11377

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; dul olması nedeniyle yeninden evlenmeyi düşünen katılanın ... ve ... isimli kişiler vasıtasıyla sanık ... ve temyiz kapsamında olmayan sanık ... ile tanıştığı, sanıkların birlikte diğer sanık ...'ı "..." ismiyle tanıtıp katılanla evlenmesi için görüştürdükleri, katılan ve sanık ...'ın evlenmek için anlaştıkları, katılanın sanık ...'ın isteği doğrultusunda tanık ...'ya ait kuyumcu dükkanından 2000 TL değerinde ziynet eşyası alıp sanık ...'a verdiği, ayrıca sanık ...'ın, kendisini sanık ...'ın ev sahibi olarak tanıtıp bir yıllık birikmiş kira alacağı sebebiyle katılandan

1000 TL para aldığı, katılanın daha sonra sanık ... ile birlikte ...'a ait eve gittiği, ...'ın, katılandan dışarıda beklemesini isteyip içeriden eşyalarını alacağını söyleyerek bir eve girdiği ve ortadan kaybolduğu, sonrasında sanık ...'ın evini sanık ...'la birlikte araca yükleyerek ilçeden ayrıldıkları sabit olmakla dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde; ayrıca sanık ...'ın yokluğunda verilip sorgusunda beyan ettiği adresine 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre 24.03.2009 tarihinde tebliğ olunan 03.02.2009 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra 10.04.2009 günü temyiz inceleme başvurusunda bulunduğu anlaşılmakla,temyiz isteminin reddine dair 24.04.2009 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.