Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/68087 K.2013/11314

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.

Katılanın açtığı iş yerinde reklam ve tabela işi yapan sanığın, aralarında vuku bulan bir takım anlaşmazlıklar nedeniyle kasada bulunan 5.000,00 TL para, fotoğraf makinesi, şirkete ait defter ve belgeleri alarak ortadan kaybolması şeklinde gelişen olayda, mahkemenin "hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma" suçunun oluştuğuna yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt

sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

2) Kısa süreli hapis cezası adli para cezasına çevrilirken 365 gün karşılığı 7.200,00 TL yerine 9.700,00 TL adli para cezası hesaplanarak sanığa fazla ceza tayini,

3) Sanığa doğrudan verilen 120 gün karşılığı adli para cezasının bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplama yapılmaması,