Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/10108 K.2014/3827

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların, kendisine ait evin önünde bulunan katılana yaklaşarak “Yarın camide mevlüdümüz var, buyurun gelin” dedikleri, içlerinden birisinin hamile olduğunu söyleyerek katılandan su ve çay istediği, katılanın da inanarak acıyıp içeri aldığı, sanıkların katılana “Sende bir ağırlık var, ip getir onu çözelim” dedikleri, katılanın da ip getirip verdiği, onunla bir şeyler yapıp yumurta istedikleri, ardından “Biraz para getir, onları da okuyayım” dedikleri, katılanın da içeriden 7.000,00 TL para getirdiği, parayı bir beze sarıp yatak odasına bırak demeleri üzerine beze sararak,

yatak odasına sanık ile beraber gidip yastıkların arasına bıraktığı, sanığın da yastıkları kaldırarak elini sokup baktığı sırada paraları aldığı ve katılan ile odadan çıktıkları, katılanın yatak odasının kapısını kilitlediği ve birlikte camiye gittikleri, burada katılana “Sen artık git, biz okuruz” dedikleri, bunun üzerine eve giden katılanın yatak odasındaki parayı bulamadığının iddia ve kabul olunması karşısında; konut dokunulmazlığının ihlali suçundan da kamu davası açıldığı gözetilerek,

sanıkların eylemlerinin, 5237 sayılı TCK’nın 158/1-a maddesinde düzenlenen “Dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle dolandırıcılık” ve “Konut dokunulmazlığının ihlali” suçlarını oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,