Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/10130 K.2014/3888

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılan A.. Gıda İnş. Paz. Ltd.

Şti'de satış temsilcisi olarak çalışan sanığın, teslim aldığı sigaraları şirket adına satarak tahsil ettiği 4.170 TL'yi şirkete teslim etmeyip uhdesinde tutmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddiasıyla yapılan yargılama sonucunda; sanığın savunmalarında, satış temsilcisi olarak çalıştığı şirket binası içerisinde bulunan ve içinde satmak üzere bulundurduğu sigaraların olduğu aracın park halinde iken soyulduğunu, katılan şirket yetkililerinin de sigara bedelini kendisinden istediklerini, sigaraları satarak parasını mal edinmediğini, suçlamayı kabul etmediğini beyan etmesi, katılan A..

Gıda İnş. Paz. Ltd. Şti. yetkilisi olan H..

D..'ın, şirket adına çalışıp sigara dağıtımı yapan görevlilerin her sabah araçlarına zimmet ile sigara aldıklarını, akşam da sayımlarını yapıp kalan sigaraları depoya teslim ettiklerini, sattıkları sigaraların parasını da muhasebeye verdiklerini, bu şekilde araçlarını boş olarak şirkete bırakıp evlerine döndüklerini, suç tarihinde sigara ve paraları teslim ederken sanığın açığının çıktığını, sorduklarında ihtiyaçları için harcadığını söylediğini, bu konuda sanığa beyan ve taahhütname imzalattıklarını ifade etmesi, katılan A..

Gıda İnş. Paz. Ltd. Şti'ye, sanığın açık verdiğinin ispatına yönelik, teslim ve tesellüme ilişkin belgeleri ibraz etmesi için süre verilmiş olmasına rağmen, içeriği sanık tarafından inkar edilen beyan ve taahhütname dışında herhangi bir belge ibraz edememesi karşısında, sanığın atılı suçu işlediğine dair, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle beraatına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,