Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/10399 K.2014/3923

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, mağdurun yanına gelerek oğlunun ne zaman geleceğini sorarak oğluna 150 TL borcu olduğunu söyleyip 200 TL para verdiği bunun üzerine mağdurun 50 TL çıkarmak için cebindeki paraları çıkardığında mağdurun elindeki paraları alıp fark etmeden içinden 250 TL'sini alıp kalanını geri verdiği şeklinde gerçekleşen eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın gerçekleşen eyleminin, TCK'nın 142/2-b maddesi kapsamına hırsızlık suçunu oluşturmasına rağmen, aynı Kanunun 141/1. maddesinin uygulanması hususuna yönelik olarak karşı temyiz olmadığından bozma talep edilmemiştir.