Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/10431 K.2013/97

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; olay günü seyir halinde olan katılan ve sanığın araçlarıyla çarpışmaları sonucu maddi hasarla sonuçlanan kazanın meydana geldiği, sonrasında sanığın yanında bulunan açık kimliği tespit edilemeyen kişi ile birlikte katılanın aracına vurarak zarar verdiği ve katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaraladığı iddiasıyla açılan davada sanığa atılı suçların sabit bulunduğuna dair mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir,ancak,

1-)Sanığın kaza sonrası tutanak tutulmasını isteyip buna karşı çıkarak olay yerinden ayrılmak isteyen katılanı engellemek için araçtan tuttuğu sırada aracın camı kırılarak hasar gördüğü ve sanık müdafiinin de sanığın tahrik altında atılı suçları işlediğine dair savunması karşısında tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar da tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-)CMK'nın 231. maddesinde sözü edilen zararın maddi zararı kapsaması ve yaralama suçundan da oluşan bir maddi zarardan söz edilmemesi karşısında sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükümle ilgili zararın giderilmediğinden bahisle yasal olmayan ve yetersiz gerekçe ile CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi.